Պետական խորհրդանիշերը պատեհ-անպատեհ բանավեճի նյութ դարձնելու մոլուցքից հարկ է հրաժարվել

«Դրոշի մասին» օրենքում նախատեսվում են փոփոխություններ, որոնց առանցքում բացօթյա տարածքում դրոշի առավելագույն չափ սահմանելն է՝ 2մX4մ: Գործող օրենքով այդպիսի սահմանափակումներ չկան:

Առաջին հայացքից էական խնդիր չէ, թերևս, դժվար է հանդիպել նշված չափը գերազանցող դրոշի, բացառությամբ՝ խաղաղ հավաքների ժամանակ: Բայց ցավն էլ հենց դա է, սա, մեղմ ասած, պատեհ չէ: Այս շրջափուլում հրամայականը ոչ թե դրոշի չափը սահմանափակելն է (չեմ կարծում, թե մեծ չափերի դրոշ տեղադրելու անհագ ձգտումներ կան, բավական է սահմանել տեղադրելու կարգն ու վայրերը), այլ պետական խորհրդանիշերը տարաբնույթ ոտնձգություններից, կարծիքներ հնչեցնելու անվան տակ իրականում էժանագին քննարկումների նյութ դարձնելուց հեռու պահելն է, վերջապես, տարածքային անձեռնմխելիությունը երաշխավորելն է:

Ադրբեջանում հսկայական դրոշի էպոպեան շատերին ցնորք էր թվում, բայց յուրաքանչյուր հետևողականորեն կյանքի կոչվող ցնորք ի վերջո իրականություն դառնալու ճանապարհ է հարթում, մթնոլորտ ձևավորում: Կիպրոսի խորհրդարանի հենց լուսամուտների դիմաց շինծու պետության, այսպես կոչված՝ հյուսիսային կիպրոսի թուրքական հանրապետության էլ ավելի մեծ դրոշն է (մինչև 1984 թ. հենց թուրքական դրոշն էր, որից հետո միայն իրենց հատուկ խորամանկությամբ պնդում են, թե իրենք կապ չունեն այդ պետության հետ):

Կարծում եմ, պետական խորհրդանիշերը պատեհ-անպատեհ բանավեճի նյութ դարձնելու մոլուցքից հարկ է հրաժարվել, խոչընդոտները հաստատ այլ տեղ են:

Գևորգ Դանիելյան

Մեկնաբանություններ